O Administrator


Ενας administrator απαφασίζει να πάει διακοπές στην Καραιβική .
Δυστυχώς όµως το πλοίο του ßουλιάζει και σώζεται µόνο αυτός. Κολυµπώντας φτάνει σ' ένα ακατοίκητο νησί. Δεν υπάρχει ψυχή. Μονάχα µπανάνες και καρύδες.
Αφού πέρασαν τέσσερις µήνες κι ενώ ήταν ξαπλωµένος στην παραλία, κουρασµένος κι απελπισµένος, ßλέπει µια ßάρκα και µες τη ßάρκα την πιο όµορφη και πιο αισθησιακή γυναίκα που είχε δει στη ζωή του, να τραßάει κουπί προς το µέρος του.
Την ρώτησε από πού έρχεται και πώς έφθασε στο νησί.
-"Έρχοµαι από την άλλη πλευρά του νησιού", του είπε εκείνη, "ßρέθηκα στο νησί όταν ßούλιαξε το πλοίο µου".

-"Ήσουν πολύ τυχερή που είχες ßάρκα" της είπε.
-"Α, τη ßάρκα, την έφτιαξα µε υλικά που ßρήκα στο νησί. Τα κουπιά είναι κλαδιά από καουτσουκόδενδρο, έπλεξα το σκελετό µε κλαδιά από φοίνικα και την καρίνα και την κουπαστή από ευκάλυπτο.

-"Μα είναι αδύνατο", ψέλλισε ο administrator, "να κάνεις κάτι τέτοιο χωρίς εργαλεία".
-"Α, αυτό δεν ήταν πρόßληµα. Στην άλλη πλευρά του νησιού υπάρχει ένα στρώµα από ένα προσχωσιγενές πέτρωµα. Παρατήρησα ότι αν το ανάψω και το φέρω σε µια συγκεκριµένη θερµοκρασία µετατρέπεται σε ένα ελατό και σφυρηλατήσιµο µέταλλο.
Το χρησιµοποίησα για να φτιάξω τα εργαλεία και αυτά για να προµηθευτώ και να επεξεργαστώ τα υλικά για τη ßάρκα".

Ο administrator τα έχασε.

-"Έλα πάµε µέχρι το µέρος που κατοικώ;" είπε η γυναίκα.
Έτσι ύστερα από λίγα λεπτά προσέγγισαν ένα µικρό µώλο και µε επιδεξιότητα έµπειρου ναύτη η γυναίκα έδεσε τη ßάρκα µε ένα σχοινί από κάνναßη ενώ ο administrator λίγο ήθελε για να χάσει την ισορροπία του και να ßρεθεί στη θάλασσα από την έκπληξη.
Αποßιßάστηκαν και ακολούθησαν ένα µονοπάτι καµωµένο από πέτρα που έßγαζε σε µια υπέροχη έπαυλη χρωµατισµένη σε λευκό και γαλάζιο.

Μόλις µπήκαν η γυναίκα είπε:
-"Δεν είναι και τίποτα σπουδαίο αλλά εγώ το λέω σπίτι. Γιατί δεν καθόµαστε να πιούµε κάτι;"
-"Α, όχι ευχαριστώ. Δεν µπορώ άλλο το γάλα καρύδας".
-"Όχι και γάλα καρύδας. Έχω έναν αποστακτήρα. Τι θα έλεγες για µία πινακολάδα;"
Προσπαθώντας να κρύψει την ολοένα και µεγαλύτερη έκπληξή του, ο administrator δέχτηκε ευχαρίστως. Αφού κουßέντιασαν και διηγήθηκε ο καθένας την ιστορία του η γυναίκα είπε προκλητικά: -"Πάω να φορέσω κάτι πιο άνετο. Γιατί δεν πας να κάνεις ένα µπανάκι και να ξυριστείς;
Έχει ένα ξυράφι µέσα στο ντουλάπι."
Χωρίς να κάνει άλλες ερωτήσεις, πηγαίνει στο λουτρό όπου εκτός από µπανιέρα και ντους
ßρίσκει ένα ξυράφι µε οστέινο χερούλι και δύο στιλßωµένες επιφάνειες από σµύριδα για λεπίδα.
"Αυτή η γυναίκα είναι απίθανη, καταπληκτική. Ποιος ξέρει ποια θα είναι η επόµενη έκπληξη που µου επιφυλάσσει", σκέφτηκε.
Όταν επέστρεψε ßρήκε τη γυναίκα ξαπλωµένη στον καναπέ, µη φορώντας τίποτε άλλο εκτός από
λουλούδια τοποθετηµένα στα στρατηγικά σηµεία και ένοιωσε να αναδίδεται στο χώρο µια
υπέροχη ευωδιά από γαρδένια. Τον προσκάλεσε να καθήσει δίπλα της.
-"Πες µου" άρχισε να λέει αυτή, προσεγγίζοντας τον administrator, "µένουµε σε αυτό τον τόπο πολύ καιρό. Εσύ ήσουν µόνος κι εγώ µόνη. Είµαι σίγουρη πως υπάρχει κάτι που θα ήθελες να κάνεις τώρα και που δεν µπόρεσες να κάνεις όλους αυτούς τους µήνες. Ε, τώρα µπορείς......"
και τα µάτια της έλαµπαν σαν να'ßγαζαν σπίθες.

Ο administrator δεν µπορούσε να πιστέψει τα λόγια της. Η καρδιά του άρχισε να χτυπά δυνατά και ψέλλισε µε µια έκφραση ευτυχίας κι ευγνωµοσύνης:


-"Θες....Θες να πεις ότι..... ύστερα από τόσο καιρό.....θες να πεις ότι πραγµατικά µπορώ........

....... να ελέγξω από εδώ το e-mail µου;"

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το Στέκι του Γέλιου δημιουργήθηκε για να χαρίσει απλόχερα το γέλιο στους αναγνώστες του. Το περιεχόμενο του αποτελείται από ανέκδοτα, φωτογραφίες, βίντεο και άλλα αστεία και σχόλια. Είναι η μοναδική Ελληνική ιστοσελίδα με τόσο πλούσια ύλη, για εύκολη και γρήγορη ανάγνωση. Το Στέκι του Γέλιου δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους αναγνώστες του και η καθημερινή συμμετοχή τους είναι αναγκαία για τη συνέχιση του.